
#آیان_کتاب
#ayanketab
دیوان عمعق نجاری
پدید آورنده: با مقابله و تصحیح و مقدمه و جمع آوری سعید نفیسی.


#آیان_کتاب
#ayanketab
طرزی افشار در روستای طرزلو در اطراف ارومیه متولد شد. بنا به گفتهٔ
نویسندهٔ مجمعالفصحاء طرزی مردی ظریفِ خوشطبعِ عاشقپیشه صافاندیشه
بود.طرزی از شعرای اواسط سدهٔ یازدهم قمری و معاصر با شاه صفی و شاه عباس
دوم بود.وی تعلیمات ابتدایی را نزد ملای همان روستای زادگاهش فراگرفت و سپس
به ارومیه رفت. در جوانی به قزوین و از آنجا به عزم تحصیل به اصفهان رفت.
خود گوید:
از بلدهٔ قزوین به صفاهان سَفَریدم
بیخرجی و بیاسب خرامان سفریدم
یاران سفریدند به جمعیّت و من هم
یک قافله با حال پریشان سفریدم

#آیان_کتاب
#ayanketab
بوعلی سالهای نخست زندگیاش را در پانی پت و کرنال گذراند و سپس به دهلی
رفته و در امور دینی به آموزش پرداخت. سپس راه قلندری پیش گرفت و به سیر و
سفر پرداخت و با عارفان گوناگون دیدار نمود. گویا در قونیه موفق به دیدار و
شاگردی از شمس تبریزی و مولوی هم شدهاست. در پایان او به پانی پت برگشت و
تبلیغ اسلام
پرداخت. مرگ او در کرنال رخداد و در همانجا به خاک سپردهشد، ولی در
آینده پیکر او را به پانی پت منتقل نموده و در آنجا به خاک سپردند. از او دیوان اشعار، قصاید، غزلیات و رباعیاتی به جای ماندهاست. سبک شعری و وزن مثنویهای او به آنِ مولوی همانند است. او چند دوبیتی نیز به زبان هندی سرودهاست. از او مکتوباتی در شرح تصوف نیز برجای ماندهاست.

#آیان_کتاب
#ayanketab
"در این اثر، اشعار پیچیده و غامض خاقانی شرح و معنا شده است .گفتنی است در
هر یک از این اشعار علاوه بر واژهشناسی، نکتههای ادبی، آرایهها و
پارهای دیگر از نکات بدیع این اشعار بازگو میگردد ."

#آیان_کتاب
#ayanketab
زندگینامه ابومنصور دقیقی
ابومنصور محمد بن احمد طوسی شناخته شده به دقیقی (وفات میان سالهای ۳۶۷-۳۶۹
(هجری)) شاعر بزرگ دری زبان بود. زادگاه وی بنا به روایات گوناگون، توس،
بلخ، سمرقند و بخارا ذکر شده است.
دقیقی در جوانی به دلیل خوی بد یا ضعف اخلاقی کشته شد. فردوسی در این مورد این چنین میسراید:
جـوانیش را، خـوی بـد یـار بـود
ابـا بـد، همیشه بـه پیکـار بـود
بـرو تـاختن کـرد، نـاگاه مـرگ
به سر بـر نهادش، یکی تیره تـرگ
بـدان خـوی بد، جان شیرین بداد
نبود از جهـان، دلش یک روز شاد
یکایـک از او، بخت بـرگشته شد
به دست یکـی بنده بر، کشته شد
شاعران
دورانهای پس از او دقیقی را ستوده اند و در سخنگویی از او پیروی نموده اند.
برای نمونه در سده پنجم هجری قطران تبریزی شاعر نامی پرسشهایی از دیوان
دقیقی را از ناصر خسرو پرسیده است.
درباره شیوایی سخن و استادی دقیقی فردوسی میگوید:
جوانی بیامد گشادهزبان
سخن گفتن خوب و طبع روان
به مدح افسر تاجداران بُدی
ستایندهٔ شهریاران بُدی
و خود دقیقی هم چنین میگوید:
مدیح تا به بر من رسید عریان بود
ز فرّ و زینت من یافت طیلسان و ازار
امروزه
از شعر دقیقی به جز هزار بیتی که در شاهنامه گنجانده شده تنها نزدیک به
سیصد بیت قطعه،قصیده،غزل و شعرهای پراکنده ازو به یادگار مانده است.
شاهنامه
فردوسی، تاریخ بیهقی،شرح قصیده ابوالهیثم، چهار مقاله نظامی
عروضی،
حدائق السحر رشیدوطواط ،ترجمان البلاغه،لباب الالباب عوفی،مونس الاحرار
محمدجاجرمی و...